وقتی برهنه پا

بر لب جوی کودکی

روی نگاهها می دوی

وقتی برهنه پا

در تنگ تنهایی خود

چون شاه ماهی

روی نگاهها می سُری

وقتی که در یکتایی خویش

برهنه پا

چون ترانه ها

بر گوشها می رقصی

وقتی ستاره می شوی

چشمانت ستاره می شود

چشمانم جرقه می زند

وقتی ستاره می شوی

وقتی پیاده می دوی

پشت سر خیال من

برهنه پا، بر دلم

دستانم بال می شود

چشمانت ستاره می شود

وقتی پروانه می شوی

برهنه پا، گشاده بال

بر گلبرگ آسمان

ستاره می شوی

احاطه می شوم

وقتی ستاره می شوی.

یکشنبه هفته پیش بالاخره یه لپ تاپ خریدم که بتونه تو کار برنامه نویسی به من کمک کنه. راستش پولشو به سختی جور کردم. شبش هم رفتیم یه عروسی توی یکی از باغهای لواسان. قاطی و پاطی. من و آزاده که فقط قلیون زدیم. همه فقط عشق لخت شدن داشتند و هیچکس به غیر از خود عروس لباس زیبا تنش نبود. یه خانمی هم بود که یه تونیک پوشیده بود نقره ای براق. از اون لباس خیلی خوشم اومد و به نظرم جذاب بود. پاهای کاملاً لخت خانمه در برابر لباسش اصلاً به چشم نمیومد. یه دختره هم اومده بود که انگار کاسب بود! موهای اجق وجق و دامن توری فنری که فقط شورتش رو پوشونده بود. جل الخالق!

نمی دونم ما تا کجا پیش میریم اما مطمئنم که اگه اینجا انقلاب نمیشد ما الان بدتر از ترکها و عربها و هندیها جوگیر می شدیم. اینو از اولین باری که شبکه های ماهواره ای ترکیه رو دیدم مطمئن شدم. انگلیسیها یه شعار دارند که میگن اگر می خواهید به عربها حکومت کنید شکم و زیر شکم اونا رو سیر نگه دارید (فرق بین عربستان و کویت و امارات با سوریه و اردن و عراق و ...) و اگر می خواهید به ایرانیها حکومت کنید شکم و زیر شکم اونا را تا حد ممکن گرسنه نگه دارید. به نظرم مردم ما سیر بودند که انقلاب کردند، به نظر شما چی؟!

Vision,

Typhoon,

Wisdom,

and then   FREEDOM